Zmarł por. Tadeusz Gaertner ps. „Kruk”/ „Grot”, oficer Narodowych Sił Zbrojnych.

Tadeusz Gaertner ps. „Kruk”, „Grot” urodził się 20 października 1928 roku w Obornikach Wielkopolskich. Do Narodowych Sił Zbrojnych wstąpił na jesieni 1943 roku na terenie Skarżyska Kamiennej. Początkowo jego działalność polegała na działalności kurierskiej i obserwacyjnej transportów wojskowych. Od maja 1944 do lipca 1945 roku Tadeusz Gaetrner chwilowo zerwał kontakty z organizacją z powodu wyjazdu jego rodziny ze Skarżyska.

Dalszą działalność niepodległościową Tadeusz Gertner podjął wiosną 1947 roku, kiedy to zaczął rozbudowywać siatkę konspiracyjną NSZ na terenie powiatu bolesławskiego. Wiosną 1948 roku powstała samodzielna grupa Narodowych Sił Zbrojnych – Grupa „Dolny Śląsk” im. Józefa Piłsudskiego kryptonim „Pasieka”, której dowódcą został Tadeusz Gaertner. W 1949 roku dekonspirowano grupę. Grupa zajmowała się działalnością wydawniczą- propagandową oraz wywiadem. Prowadzono min. nasłuch radiowy i kolportaż druków ulotnych wśród miejscowej ludności.

W dniach 24, 25 i 26 marca 1949 roku aresztowano prawie wszystkich członków organizacji. 25 sierpnia 1949 roku Wojskowy Sąd Rejonowy we Wrocławiu skazał Tadeusza Gaertnera na 12 lat więzienia, utratę praw obywatelskich i honorowych na 5 lat oraz utratę mienia. Odsiedział 6 lat. Najpierw był więźniem więzienia przy ulicy Kleczkowskiej we Wrocławiu, a następnie został przeniesiony do więzienia w Rawiczu.

Sprawiedliwość za fałszywy wyrok przyszła 29 stycznia 1992 roku kiedy to Sąd Wojewódzki we Wrocławiu zrehabilitował Tadeusza Gaertnera, unieważniając wyrok sądu komunistycznego, uzasadniając, że działalność Tadeusza Gaertnera była związana z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

22 sierpnia 2000 roku Tadeusza Gaertnera, decyzją prezydenta został mianowany na stopień porucznika Wojska Polskiego.

Został odznaczony Krzyżem Orderu Krzyża Niepodległości za wybitne zasługi w obronnie suwerenności i niepodległości Polski

Por. Tadeusz Gaertner odszedł dnia 11 sierpnia 2019 roku.

Cześć I Chwała Bohaterom

Por. Wanda Lorenc ps. „Julita” odeszła na wieczną wartę

Por. Wanda Lorenc ps. „Julita”, sanitariuszka NSZ, uczestnika powstania warszawskiego urodziła się 22 czerwca 1928 w Warszawie.
W konspiracji od wiosny 1943 roku – Narodowe Siły Zbrojne (NSZ). Przysięgę składała wraz z Marią Biedermann (obecnie Kowalewską) ps. „Myszka” przed ppor. Mieczysławem Szemelowskim ps. „Miłosz” (1921-1987). Odbyła szkolenie sanitarne i łącznościowe. Przydział: batalion NSZ im. Mączyńskiego, dowódca Florian Kuskowski ps. „Szary”

Więzniarka obozu przejściowego w Pruszkowie (Dulag 121), obozu koncentracyjnego Flossenbürg (numer więźnia 22610), obozu koncentracyjnego w Ravensbrück, a następnie obozu w Spandau pod Berlinem. Skierowana do pracy przymusowej (po 12 godzin dziennie) w niemieckiej fabryce amunicji.
Powróciła do kraju w maju 1945 r. Wstąpiła do WiNu, jednak wg relacji p. Wandy po kilku tygodniach jej organizacja została rozbita, a ona ze względów bezpieczeństwa powróciła do Warszawy.

Odznaczona Medalem Wojska (1970), Krzyżem Armii Krajowej (1990), Krzyżem Oświęcimski (1993), Warszawskim Krzyżem Powstańczym (1995), Odznaką Pamiątkową Żołnierza AK z okazji 50-lecia Powstania Warszawskiego, Odznaką Weterana Walk o Niepodległość, awansowana do stopnia porucznika rezerwy Wojska Polskiego.

Cześć jej pamięci!!!